Τα λιοντάρια δεν τρώνε λιοντάρια.

Η Ελλάδα πλέον δύναται να διαπραγματευτεί επί βασικών όρων του μνημονίου. H έστω μικρή αύξηση της διαπραγματευτικής μας αξίας οφείλεται στη μερική επανάκτηση αξιοπιστίας, όχι σε ξένα μάτια· μα πρώτα στα δικά μας..

Η επιτυχία του ελληνικού εγχειρήματος είναι αλληλένδετη με την πορεία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Καθίσταται πλέον σαφές στη συνείδηση του Έλληνα ότι η τρόικα δεν είναι στρατός κατοχής αλλά ένα οικονομικό επιτελείο που προσπαθεί να...
δώσει λύσεις, ένα επιτελείο που παίρνει αποφάσεις σε ένα ρευστό παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον και αποτελείται από όχι αλάνθαστους ανθρώπους αλλά με καλές προθέσεις και κοινούς στόχους με την Ελλάδα.

Ο δρόμος είναι μακρύς. Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, το ενιαίο μισθολόγιο, θα αποτελέσουν πεδία μάχης μεταξύ της κυβέρνησης και των θιγόμενων εργασιακών ομάδων. Τώρα, όμως τα δεδομένα είναι διαφορετικά…

H αρχή έχει γίνει. Βαδίζουμε. Και το κάνουμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Μάλιστα, υπάρχει φως στο βάθος. Ίσως αμυδρό μα το βλέπουμε.

Δε μπορώ να γνωρίζω ποια θα είναι η εξέλιξη και το αποτέλεσμα τούτης της γιγάντιας προσπάθειας που κάνει η πατρίδα μου. Μάλιστα, πιστεύω ότι κανείς δε μπορεί να γνωρίζει παρά μόνο να εικάζει. Πολλοί εκτιμούν ότι η κρίση δεν έχει κλείσει τον κύκλο της και αυτή η εκδοχή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την οικονομική πορεία της Ελλάδας, καθώς χρειάζεται μία νέα παγκόσμια τροχιά ανάπτυξης που θα της δώσει την απαραίτητη ώθηση να τα καταφέρει.

Αυτό, όμως, που γνωρίζω με βεβαιότητα, είναι ότι το δίλημμα  ”θα τα καταφέρουμε ή όχι” ανάγεται σε ένα κυνήγι νούμερων που δεν αποτελεί για την Ελλάδα την αρχή του παντός. Το ζητούμενο είναι να γίνουν οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα θέσουν τις βάσεις για την Ελλάδα να μπει σε τροχιά ανάπτυξης. Είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος άνθρωπος. Θα αγωνιστώ μεταξύ όλων, ως οφείλω σε μια εθνική προσπάθεια. Πιστεύοντας πως δεν αποτελεί πανάκεια να φτάσουμε τα επιθυμητά νούμερα, αλλά πώς αυτό θα γίνει με το σωστό τρόπο. Ακόμη και αν το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό, τα θεμέλια που θα έχουμε θέσει, διασφαλίζουν το μέλλον της Ελλάδας.

Διότι η Ελλάδα θέλει και πρέπει να έχει μέλλον· είτε χρεωκοπημένη είτε όχι.

Προχωράμε, λοιπόν, χωρίς πεσιμισμούς και μεμψιμοιρίες μα με τα μάτια στραμμένα στην προοπτική. Πάντα θα υπάρχει φως στο βάθος του ορίζοντα. Πάντα θα υπάρχει ελπίδα στο δρόμο μας. Έχουμε αποδείξει στην ιστορία ότι ξέρουμε να αγωνιζόμαστε. Ήρθε η ώρα να το αποδείξουμε και στον ίδιο μας τον εαυτό.  Και αν κάποιοι μας έριξαν στο λάκκο με τα λιοντάρια, αν ακόμη στραβοπατήσαμε και πέσαμε..ένα πρέπει να ξεχνάμε: Να ρίχνουμε ευθύνες στους άλλους ή στους ίδιους μας τους εαυτούς.

Αυτό που προέχει είναι η σωτηρία μας. Και ένα πρέπει να θυμόμαστε: Τα λιοντάρια δεν τρώνε λιοντάρια.

(από epikairo, realpolitics)