Ρουφιάνοι, τσανακογλείφτες & σφουγκοκολάριοι!!!

Της  ΕΥΗΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ

Υποψήφιας Δημοτικής Συμβούλου Γαλατσίου

Γύρω από τον εκάστοτε δημοτικό άρχοντα κινούνται συνήθως ένα πλήθος ετερόκλητων «απίθανων» και σαχλεπίσαχλων κολάκων, που τα λιγοστά φαιά κύτταρα του εγκεφάλου τους – διαποτισμένα με τη ραγιάδικη οσφυοκαμψία (κατά Ζουράρη) – έχουν αναγάγει σε μέγιστη «κοινωνική προσφορά» και «επαγγελματική καταξίωση» τη ρουφιανιά και το γλείψιμο. Η ευρύτητα και η αποτελεσματικότητα της «δημοσωτήριας» δράσης τους ξεφεύγει εκτός ελέγχου και εκτός λογικής κατά την προεκλογική περίοδο.

Η ενθουσιώδης «ρουφιανο-κουστωδία» που συνωστίζεται απροκάλυπτα στο Δημαρχιακό...
Μέγαρο, έχει καταστεί αναγνωρίσιμη πλέον. Αμόρφωτοι μπουρδολόγοι «δημοσιογραφίσκοι», αμετροεπείς καιροσκόποι, σοβαροφανείς παραγοντίσκοι της αρπαχτής, μιζαδόροι «δημοσωτήρες», χαμερπείς τσανακογλείφτες, τυχάρπαστοι σφουγκοκολάριοι και άλλοι πολλοί «παρατρεχάμενοι» απαρτίζουν τη συλλογική αθλιότητα της δημοτικής μας παρακμής! Χωρίς να διαθέτουν πολιτική συνοχή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των γνωστών «κομματόσκυλων», περιφέρονται στους διαδρόμους του Δημαρχείου, σε γνωστά καφέ της πόλης μας και σε κάθε είδους εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις, συλλέγοντας το «πληροφοριακό υλικό» που ο κάθε «γυρολόγος-ρουφιάνος» οφείλει να συγκεντρώνει και να καταθέτει στην «ανώτατη αρχή» της πόλης για να τύχει της εύνοιας και της «φιλανθρωπίας» αυτής.

Προς τι η «αστραποβροντούσα» οργή και η «βαρύγδουπη» αγανάκτηση του παρόντος άρθρου θα αναρωτηθούν οι φίλτατοι αναγνώστες, αφού είναι γνωστόν ότι οι εκάστοτε αρχηγοί (είτε είναι Δήμαρχοι, είτε είναι βουλευτές, είτε είναι Υπουργοί, είτε είναι Διευθυντές μιας εταιρείας) «προικοδοτούν» επιπόλαια τη δημιουργία τέτοιου είδους νοσηρών μηχανισμών στην προσπάθεια για τη συντήρηση και τη διαιώνιση της εξουσίας τους;

Σήμερα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι μ’ έναν πρωτοφανή για τα δεδομένα του Γαλατσίου εκτρωματικό «συνασπισμό» ρουφιανοραγιάδων, των οποίων ουδόλως θα μας ενοχλούσε η «λίγδα» της ανεκδιήγητης χωριατίλας τους, η άνευ όρων παπαρολογία τους και η κραυγαλέα ασημαντότητα του «δήθεν» τους, εάν δεν επιχειρούσαν κατά έναν ιλαροτραγικό τρόπο να διαδραματίσουν ρυθμιστικό ρόλο στην τύχη αυτής της ταλαιπωρημένης πόλης.

Καημένε και «πλανεμένε» Δήμαρχε, μέσα στην απέραντη μοναξιά της απατηλής λάμψης του «τρίτου ορόφου» του Δημαρχείου, σφόδρα απογοητευμένος από την «εκ των έσω» αμφισβήτηση της πολιτικής σου προοπτικής και πεπεισμένος ότι κάθε τι που σέρνεται στα πόδια σου δεν μπορεί να σε βλάψει, προσπαθείς να μην πέσεις. Αλλά πες μου πώς θα μπορέσεις να σταθείς όρθιος, όταν έχεις φορτωθεί στις πλάτες σου όλη αυτήν την παρακμασμένη «σαβούρα» της χαφιεδοαλητείας του δημοτικού βίου που συναγωνίζονται αναμεταξύ τους στην ασύστολη ψευδολογία και στην προσπάθεια να καταπνίξουν κάθε τι που καταδεικνύει με την αυθεντικότητα του «είναι» του, τη σαθρότητα και την αφόρητη γελοιότητα του ψευδεπίγραφου πολιτικού τους «φαίνεσθαι»; Αποτίναξέ τους από πάνω σου-όσο είναι καιρός-γιατί δεν τους έχεις ανάγκη!

(από G-Magazine )