Οι «Σύμμαχοι» και οι…ψευδαισθήσεις

Του Θανάση Νικολαΐδη  

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ την μικρασιατική τραγωδία για να μας στοιχίσει την καταστροφή. Κι όταν όλα είχαν τελειώσει στην πανάρχαια εστία του ελληνισμού της Ιωνίας (με τον συνωστισμό στο φευγιό τους), κάποιοι έπρεπε να πληρώσουν και «το πιο εύκολο κυνήγι είναι το κυνήγι του αποδιοπομπαίου τράγου». Έστησαν τους εξ στο Γουδή, για να πληρώσουν ό,τι έκαναν παρά τη θέληση των...

Οι…αθώες περιστερές

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΤΟ κυνήγι της ψήφου που δηλητηρίαζε τα πάντα. Άρχοντες στο θρόνο τους και αρχόμενους στην καθημερινότητα τους. Και ήταν διαρκής και διαρκείας. Όσο τα χρόνια που περάσαμε δημοκρατικά, πλην με την ψήφο μας ανταλλακτική σταθερά που μας έμπασε στα ηδονικά δωμάτια της διαφθοράς, πριν καταντήσουν κελιά της...

Η…πρότασή μας

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΣΕ ένα τραπέζι και χωρίς τραπεζομάντιλο, δυο δημοσιογράφοι, η κα Μέρκελ και τρεις…πορτοκαλάδες ήταν το ντεκόρ για τη συνέντευξη. Είπαν ό,τι είπαν και αποχώρησαν, χωρίς μερσεντές και χαιρετούρες, παρατρεχάμενους, φρουρούς και κομματόσκυλα. Είναι γερμανικές «συνήθειες» στην…πλούσια Γερμανία, αλλά οι «δικοί» μας» δεν τα προσέχουν κάτι τέτοια, δεν τα...

Ήρεμες…δίκες και καταδίκες

Του Θανάση Νικολαΐδη 

«ΝΑ ανησυχείς όταν παραμένεις ακίνητος». Παραμένουμε (ως χώρα) ακίνητοι στα σοβαρά, πρώτοι στα εύκολα, εφήμερα και ευκαιριακά, όσα πάνε κι όσα έρθουν, βρίζουμε τους πιστωτές μας και καθαρίζουμε. Κι αράξαμε, περιμένοντας την Πολιτεία να διορθώσει, σε μια μέρα ό,τι καταστρέψαμε, μεθοδικά, μέσα σε δεκαετίες ανεμελιάς και «δράσης».

ΕΧΟΥΜΕ(;) νέα κυβέρνηση και μακάρι να μην τα βροντήξουν τα...

«Από φαρμακείου εις φαρμακείον…»

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΔΕΝ πληρώνουμε μόνο τους «λειτουργούς» του συστήματος. Το’ χαν στήσει επιστημονικά. Χρόνια φαρμακευτικής σπατάλης με χορό δις σε τσέπες αόρατων και ορατών. Και δεν είναι μόνο το κύκλωμα. Είναι και ο…αθώος λαός. Οι πάσχοντες και μη που γέμιζαν προθαλάμους ιατρείων και ιατρικά κέντρα όπου ο μαγνητικός (τομογράφος) «άναβε» χωρίς σταματημό. Με το...

To σωτήριο «Όχι».

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Πρόκειται για την πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η Κρίση που η ΕΕ λαμβάνει μια απόφαση που να συνάδει με την λογική. Πρώτη φορά! Έπρεπε βέβαια πρώτα να βρεθεί η Ευρωζώνη δύο εβδομάδες προ της οριστικής και μη αναστρέψιμης διάλυσης και, το πιο σημαντικό, να βρεθεί κάποιος που να πει στην κα Μέρκελ: «Όχι κυρία μου. Δεν υπογράφω, ο κόσμος να χαλάσει, τα...

Άρης Βελουχιώτης (1905-1945) Ανδρέας Παπανδρέου (1919-1996)

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΖΟΥΣΕ στα «Δεκεμβριανά» ο Άρης Βελουχιώτης, αλλά δεν τα «έζησε». Τον απομάκρυναν μη…κινδυνεύσουν οι Άγγλοι στη Σκομπία. Ποιοι; Αυτοί που έσπευδαν να υπογράψουν (ίσως και με…σταυρό) σε Λιβάνους και Καζέρτες. Για να τα βρει «έτοιμα» ο Τσώρτσιλ και για να προχωρήσει το σχέδιο. Απ’ την αιματηρή «πρόβα» στην ταπεινωτική Βάρκιζα κι από ‘κει στον Εμφύλιο. Με τον Άρη που «έφυγε νωρίς», για να μην τους ενοχλεί. Υπήρξε «προφήτης» για την υποδούλωσή μας στους Άγγλους μετα το φευγιό των Γερμανών, αλλά η εποχή δεν σήκωνε προφήτες. Σήκωνε Αγγλοκρατία με δούλεμα της αριστεράς μέσω της ηγεσίας των τσαγκαράδων και των...

«Δολοφόνοι»

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΑΠ’ το σχολείο των SOS στο φροντιστήριο των κωδικοποιημένων, οι «Πανελλαδικές», οι βάσεις, τ’ αποτελέσματα, η φοίτηση. Τζάμπα κόπος. Καμιά έγνοια για την ελληνική μας γλώσσα, σε όλα τα επίπεδα της μορφωτικής διαδικασίας. Τριγύρω, βολεμένοι με μοναδικό προσόν το μέσον κι ύστερα στο…επάγγελμα. Στο «γυαλί» που όλα τα μασάει και τα...

«Πίου-Πίου-Πίου…»

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΑΠ’ το ποδόσφαιρο τη γειτονιάς, σ’ εκείνο του χωριού, της πόλης κι ύστερα του κράτους. Κι όταν τα σύνορα έπεσαν και ο καπιταλισμός δεν άφησε χαραμάδα ελπίδας, έγινε «διηπειρωτικό». Με το «παιδομάζωμα» των ποδοσφαιριστών (τρέχουν σαν καραγκιοζάκια με τη φανέλα της φίρμας στην πλάτη) να γεμίζει τσέπες αφεντικών που κατέστρεψαν το...

Έλεγχο και πρόστιμο βαρύ (για την αφίσα)!

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΦΙΡΜΕΣ (τραγουδιστάδες και αοιδοί) αναρτημένες απελπισμένα σε στύλους και κολώνες. Έπεσε αναδουλειά και η έγνοια στη διαφήμιση. Φτηνή και προσιτή, με της αφίσας την αδάπανη γλώσσα. Και γέμισε ο τόπος χαρτούρα καινούρια πάνω στην παλιά. Με την παλιά αφίσα αφημένη επί τόπου. Θα την πάρουν τα νερά τη βροχής, αν δεν σαπίσει επί τόπου. Και είναι το όνειδος διάχυτο, αλλά δεν βρίσκεις εύκολα υπεύθυνο.

ΚΑΙ ποιος (και γιατί) ν’ ασχοληθεί με το όνειδος της αφίσας, να καταγράψει το αίσχος και να προσδιορίσει τον υπεύθυνο; Κι αν επισημάνεις τον δράστη, νομίζεις πως υπάρχει σχετική διάταξη νόμου που θα καρυδώσει την καφρίλα του; Γεννήθηκε «’λεύτερος» και το εννοεί. Κι αν επιμείνεις ευρωπαϊκά, θα επιμείνει ελληνικά. Κι αν οι «κουτόφραγκοι» σου απαγορεύουν να κρεμάσεις την αφίσα όπου γουστάρεις κι ο δήμαρχος το ξέρει πως θα κάτσει στο σκαμνί για τη δημόσια ρύπανση στην πόλη του, εδώ, στην Ελλάδα της μαγκιάς και της «δημοκρατίας» δεν…μασάμε.

ΘΑ (επι)μείνουμε στο αίσχος της αφίσας, πεταμένης εκεί όπου «επιμέτρησε το ζην» προβάλλοντας τη φίρμα μέχρι να’ ρθει ο επόμενος αφισοκολλητής. Για χίλια δυο «αποδοτικά» σε ψήφους νοιάζονται οι…θριαμβευτές των εκλογών δήμαρχοι και κοινοτάρχες, άρμεγαν κονδύλια για πολιτιστικά με οικονομισιές καλλιτεχνών και μίζες μεσαζόντων επί «παχέων αγελάδων», αλλά για τα μικρά και «ταπεινά», ασύμφορα (σε ψήφους) και μη θεαματικά δεν ίδρωσε ποτέ το αφτί τους. Κι έγινε η Ελλάδα απέραντος σκουπιδότοπος, με την αφίσα «σήμα» κεντρικό και μήνυμα αποτρεπτικό.

ΕΙΔΑΜΕ πού καταντήσαμε την Ελλάδα τουριστικώς. Ξέρουμε πώς ο «κουτόφραγκος» πειθάρχησε και μπήκε στο λούκι. Δεν πειθάρχησε με παρακαλητά ή με χαϊδέματα και νουθεσίες. Πρόβλεπαν οι νόμοι τους ποινές για τους απειθάρχητους, γι αυτό και εφαρμόζονταν. Το’ ξερε, απέναντι σε μια Πολιτεία τίμια, το ‘νιωθε πως η μαγκιά δεν έχει πέραση, του ’γινε πεποίθηση πως δεν χαρίζονται οι κυβερνώντες σε «ημετέρους» και οι άρχοντες δεν προσφεύγουν σε ψηφοθηρικές παραχωρήσεις και κάποια πράγματα μπήκαν σε τάξη. Με καλούς λογαριασμούς που κάνουν φίλους και με το «ρόπαλο» στη φαρέτρα της δημοκρατίας.

ΚΑΙ η πρόταση; Μια επιτροπή από κηφήνες των ΔΕΚΟ πάνω σ’ ένα «Βανάκι» θα μπορούσε να κάνει θαύματα. Μια…τσάρκα και καταγραφή της ρύπανσης απ’ την παρατημένη αφίσα, (επι)σήμανση του «δράστη» και ο λογαριασμός στο…σπίτι. Με πρόστιμο βαρύ, που δεν σηκώνει επαναλήψεις και υποτροπές. Και ο Δήμαρχος; Στο σκαμνί! Αυτοπροσώπως. Για να παρατήσει την ηδονική ψηφοθηρία και να αποκαθηλώσει τη βρωμερή (κομματική είτε «καλλιτεχνική») αφίσα.

Ανεργία μεν, αλλά…

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΥΠΑΡΧΕΙ ακόμα ροδάκινο στην Ελλάδα, υπάρχουν και άνεργοι. Χρειάζονται εργατικά χέρια οι «ροδακινοπαραγωγοί» νομοί και δεν τα βρίσκεις. Κάποτε έφταναν λεφούσια εργατών απ’ τη Ροδόπη, τους φιλοξενούσε στην αποθήκη του το...

Υπό το βλέμμα του «Μεγάλου Αδελφού»

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΤΟΥΣ ξαναβλέπουμε χαμογελαστούς και… ορκισμένους. Τους θυμηθήκαμε έναν- έναν κι όλους μαζί. Είναι «η δεξιά που άλλαξε»; Μπορεί να μας το βεβαίωνε ο αείμνηστος Χαρίλαος, αλλά οι καιροί είναι αυτοί που άλλαξαν με αγώνες δεκαετιών και, βέβαια, «φύσιν πονηράν ου ράδιον μεταβαλείν». Σημασία έχει πως τσίριξαν για (πρόωρες) εκλογές, τα κατάφεραν με τη...

Καταγράψτε τους αφανείς (της παραεξουσίας)

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΛΕΓΑΜΕ (προτείναμε) τεχνοκράτες. Ήρθε η ώρα τους. Δεν έκαναν πίσω οι «επαγγελματίες» από φιλότιμο. Από ανάγκη μπήκαν στη γωνιά προσωρινά, με το «επάγγελμα» να δοκιμάζεται. Ωστόσο, η εξουσία δεν χορταίνεται και το βλέπουμε στο μελαγχολικό τους πρόσωπο. Πολιτικοί είναι και η λύσσα παραμένει. Γεννημένοι να μας κυβερνούν (χωρίς κάποιοι να’ χουν ποτέ δουλέψει στη ζωή τους) δεν αξιοποίησαν τίτλους για μεροκάματο και μόνο στης πολιτικής το...

Το φίδι, η τρύπα και οι…οπορτουνιστές

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΘΑ κυβερνήσουν όταν έρθει η ώρα. Με στρωμένα τα πράγματα και σε κλίμα ευνοϊκό. Για τα δύσκολα προτείνονται οι άλλοι κι ας κόψουν το λαιμό τους. Αυτοί σε καρέκλες με κάρβουνα αναμμένα κι εμείς απέναντι. Σε ρόλο αντιπολίτευσης, που δεν είναι και τόσο ατιμωτικό.

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε φάση προπαρασκευής και η πονηριά πάει σύννεφο. Με τους...

Ν.Δ. «χάνει» κερδίζοντας, ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει «χάνοντας»… Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

Ξεκινώ το σύντομο και «πιπεράτο», σημερινό μου σχόλιο με την (κατά Λουκά) ευαγγελική αναφορά «καὶ ἰδοὺ εἰσὶν ἔσχατοι οἱ ἔσονται πρῶτοι καὶ εἰσὶν πρῶτοι οἱ ἔσονται ἔσχατοι» ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στα αποτελέσματα των Εθνικών εκλογών του Οκτωβρίου 2009 όπου το ΠΑΣΟΚ, ως ΠΡΩΤΟ Κόμμα είχε πάρει ποσοστό 42,92% και 160 έδρες και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ Κόμμα ποσοστό 4,60% και 13 έδρες…

Ελπίζω η Ευαγγελική μου αναφορά να μην αποτελέσει θέμα παρεξήγησης από μέλη θρησκευτικών Κύκλων, ούτε φυσικά και από κάποιους που ανήκουν στο ΔΕΥΤΕΡΟ πλέον Κόμμα μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, (δεύτερο και στις...

Μετεκλογικά και…ανατριχιαστικά

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΧΑΙΡΕΤΑΙ και αγαλλιά ο κ. Τσίπρας. Φάνηκε στο πρόσωπό του κι ας μην πρώτευσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Του’ δωσε ο ψηφοφόρος την ψήφο του-τον φύλαξε ο Θεός. Δεν θα κυβερνήσει κι είναι ευτυχής, δεν πίνει το «πικρό ποτήρι» και δεν παίρνουν υπουργεία τα παλικάρια του και οι νιες. Ούτε θα στήσουν χορό στο Σύνταγμα, αλλά ίσως «κατασκηνώσουν» αγκαλιά με τον Τ. Κουΐκ, αν κάτι στραβώσει, και ο «αγώνας» αρχίζει. Στημένοι μη τους γελάσει ο αντίπαλος(!) που θα’ ρχεται απ’ την Ευρώπη με το...