Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

"Ερχόμαστε!"...

Του Λουκά Βελιδάκη

Δεν ήταν απαραίτητο να περάσει ούτε καν ένα 24ωρο ώστε να πέσει και το τελευταίο φύλλο συκής και όλη η Ελλάδα να μάθει τι ακριβώς σημαίνει Χρυσή Αυγή, το κόμμα που συγκέντρωσε στις εκλογές το 6,97% (440.894 ψήφοι).

Η δράση και η ιδεολογία της οργάνωσης ήταν για χρόνια γνωστή στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Οι περισσότεροι όμως -συμπεριλαμβανομένου και του πολιτικού συστήματος- δεν έδιναν σημασία, αφήνοντας την να υπάρχει στο περιθώριο.
Η οργάνωση που δύσκολα κρύβει το φίλο-ναζιστικό της χαρακτήρα (τρόπος χαιρετισμού, σύμβολα, εξώφυλλα στο περιοδικό της), συνέχισε να υπάρχει και να... γιγαντώνεται, εκμεταλλευόμενη με αριστοτεχνικό τρόπο το πεδίο που είχε ανοίξει στην αυλή της.

Την εξαθλίωση του κέντρου της Αθήνας από τους χιλιάδες παράνομους μετανάστες που συνέρρευσαν (ή καλύτερα εγκλωβίστηκαν) εκεί , σε -εκρηκτικό- συνδυασμό με την οικονομική κρίση, που έβαλε σε ένα σπιράλ φτωχοποίησης ευρύτατα στρώματα της κοινωνίας.

Κάπως έτσι, η Χρυσή Αυγή βρήκε γήπεδο για να κάνει παιχνίδι. Από τη μία ανέλαβε αυτόκλητα το ρόλο του προστάτη της πόλης, αποδίδοντας δικαιοσύνη πέραν του νόμου, όπως εκείνη την αντιλαμβάνεται: με βία επί δικαίων και αδίκων, αρκεί το χρώμα του δέρματος να είναι λίγο πιο σκούρο.

Και από την άλλη, "βγήκε από το ντουλάπι" του περιθωρίου, συμμετέχοντας μαζικά στις συγκεντρώσεις των "Αγανακτισμένων", όπου -ανεμίζοντας τη γαλανόλευκη- έγινε συνομιλητής με απλό και ανυποψίαστο κόσμο, οργισμένο και απελπισμένο.

Η Χρυσή Αυγή θέρισε με τρόπο συνεπή τα ζιζάνια που το πολιτικό σύστημα είχε σπείρει. Και η κάλπη, όχι μόνο τη δικαίωσε, την κατέταξε και στους νικητές της βραδιάς...

Πολλοί απόρησαν για τα ποσοστά της, πολλοί λοιδόρησαν αυτούς που την ψήφισαν, κυρίως εκείνους -στην πλειονότητα τους νέους- που δεν ασπάζονται τα φασιστικά και νεοναζιστικά ιδεώδη της.

Τα επιχειρήματα, μάλιστα, για αυτή τη ψήφο είναι επιδερμικά, θλιβερά, αλλά δηλωτικά της παρακμής του πολιτικού κόσμου και της εν γένει εικόνας: "Τους ψήφισα για να τραβήξουν κανένα αυτί στη Βουλή", λέει ο 30χρονος από τη Ρόδο, "τους ψήφισα για να φύγουν οι μετανάστες", λέει η 23χρονη από την Αθήνα.

Την βοήθησε και η άγνοια. Τα ΜΜΕ -στην πλειονότητα τους- αδιαφόρησαν για την παρουσία της, μολονότι οι δημοσκοπήσεις, όχι μόνο την έβαζαν στη Βουλή, της έδιναν και σημαντικό ποσοστό. Λίγα ΜΜΕ (συμπεριλαμβανομένου και του nooz) επιχείρησαν προεκλογικά να αναδείξουν το ποια είναι η Χρυσή Αυγή, ρίχνοντας έτσι φως στο σκοτάδι, που συνέφερε την οργάνωση, ασχέτως εάν κατήγγειλε μετά φίμωση από το Μέσα.

Εάν οι θέσεις της Χρυσής Αυγής, η ταυτότητα της οργάνωσης και η όλη φύση της είχαν ξεδιπλωθεί κατά την προεκλογική περίοδο, ενδεχομένως το ποσοστό που έλαβε να ήταν χαμηλότερο.

Και τώρα; Μετά τα πρώτα exit polls που έδειχναν την τρομερή (και τρομακτική) εκλογική επίδοση της οργάνωσης, ενεργοποιήθηκε το... ανέκδοτο με τον σκορπιό που σκοτώνει το βάτραχο γιατί δεν μπορεί να απαλλαγεί από τη φύση του.

Στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ζητήθηκε από τους παριστάμενους δημοσιογράφους να... εγερθούν (για λόγους "σεβασμού") στην όψη του Ν. Μιχαλολιάκου.
Ο ηγέτης της οργάνωσης, με τη χαρακτηριστική του φωνή, επαυξημένη μερικές οκτάβες, παρουσιάστηκε στα πλήθη: Η πιο χαρακτηριστική δήλωση ήταν ότι "είναι καιρός να φοβηθούν οι προδότες της πατρίδας", για να καταλήξει με την απειλή: "Ερχόμαστε!".

Τους προδότες, όπως τους ορίζει εκείνος (με τον προσωπικό του ιδεολογικό-αξιακό κώδικα), ο οποίος -ως βουλευτής πλέον- θα διαθέτει... ασυλία.

Όσοι -οι περισσότεροι- δεν το έπραξαν, οδηγήθηκαν εκτός αιθούσης.
Η συμπεριφορά των Χρυσαυγιτών απέναντι στον Τύπο προκάλεσε άπειρα σχόλια και αλγεινή εντύπωση. Πως απάντησε η οργάνωση; Ο βουλευτής και υπαρχηγός της οργάνωσης, Ηλίας Κασιδιάρης, κληθείς να σχολιάσει το γεγονός, είπε: "Αυτό είναι στρατιωτικό παράγγελμα και πρέπει επιτέλους ο κόσμος, και ιδίως οι δημοσιογράφοι να μάθουν κι αυτοί να πειθαρχούν".


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails