Ν. Μηταράκης : "Η κυβέρνηση έπεσε στην παγίδα που έστησε"

Την ανάγκη να υπάρξει άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας με μέτρα που θα στοχεύουν στην ανάπτυξη και την αύξηση της παραγωγικότητας μέσω ενός πειστικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων και ενός ανταγωνιστικού φορολογικού καθεστώτος επισημαίνει ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών της Ν.Δ. Νότης Μηταράκης στον “Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής”. Η κυβέρνηση έχει πέσει η ίδια μέσα στην παγίδα που έστησε εκβιάζοντας συνεχώς τον...
ελληνικό λαό και ακολουθώντας μια αδιέξοδη πολιτική που επιτείνει την ύφεση, υποστηρίζει. Παράλληλα εξηγεί γιατί η μείωση της φορολογίας θα φέρει περισσότερα λεφτά στο κράτος. Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο κλιμάκωσης των κοινωνικών αντιδράσεων, τονίζει πως η κυβέρνηση δεν έχει πλέον πολιτικό κεφάλαιο, καθώς οι ακραίες πολιτικές οξύνουν τις αντιδράσεις, καταδικάζει όμως σαφέστατα τις όποιες ακραίες ενέργειες μπορεί να υπάρξουν.
Κύριε Μηταράκη, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι που απασχολεί όλους τους πολίτες. Μπορεί να φτάσουμε στο σημείο το κράτος να προχωρήσει σε στάση πληρωμών;
Παραμένω αισιόδοξος, γιατί πιστεύω στις δυνατότητες της χώρας μας. Πιστεύω ότι έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια καλύτερη Ελλάδα. Αντιλαμβανόμαστε όλοι βέβαια σήμερα την ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας. Ήδη στο εσωτερικό η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε στάση πληρωμών, αφού οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αγγίζουν τα 6,5 δισ.
Το ΠΑΣΟΚ σήμερα, χωρίς σχέδιο και διορατικότητα, προχωράει με εκβιαστικά διλήμματα: Προς το εσωτερικό λέει δεν πετυχαίνω τους στόχους, αλλά συνεχίζω να παίρνω μέτρα για να μη χρεοκοπήσουμε . Ενώ προς τους Ευρωπαίους λέει δώστε μας τις δόσεις των δανείων για να μη χρεοκοπήσουμε και σας παρασύρουμε και στη συνέχεια θα πάρουμε νέα μέτρα . Στην αρχή επέβαλαν το δίλημμα Μνημόνιο ή χρεοκοπία! . Οταν το Μνημόνιο δεν πέτυχε, επέβαλαν άλλον εκβιασμό: Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία! . Και πριν προλάβουν να το ψηφίσουν, οι ίδιοι που εξόρκιζαν έως χθες τη χρεοκοπία, μίλησαν για επιλεκτική χρεοκοπία τη μία, για στάση πληρωμών την άλλη. Φτάσανε, μάλιστα, πρωτοκλασάτα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος να μιλάνε για επιστροφή της δραχμής. Η κυβέρνηση έπεσε μέσα στην παγίδα που η ίδια έστησε. Συκοφάντησε και διέσυρε τη χώρα. Ολιγώρησε στη λήψη διαρθρωτικών μέτρων. Δεν διδάχθηκε μέχρι στιγμής από τα λάθη της. Ελπίζω να μην την πάθει όπως ο βοσκός με το λύκο.
Πολλοί σάς κατηγορούν πως υπόσχεστε μείωση φορολογικών συντελεστών για να χαϊδέψετε αφτιά και να κερδίσετε τις εκλογές, κάτι σαν το λεφτά υπάρχουν , που έλεγε ο Γιώργος Παπανδρέου…
Λεφτά δεν υπάρχουν! Και όποιος το είπε, είπε ψέματα! Αυτό που έχει σημασία είναι να προχωρήσουμε στην επανεκκίνηση της οικονομίας ώστε να υπάρχει υγιής αύξηση των δημοσίων εσόδων. Από την αύξηση των εισοδημάτων και την προσέλκυση επενδύσεων, και όχι από την υπερφορολόγηση της αγοράς, η οποία δεν έχει πλέον φοροδοτική ικανότητα.
Πού μας οδήγησε, όμως, η υπερφορολόγηση Για το 2010 μόνο, η κυβέρνηση έλαβε συνολικά μέτρα 23,5 δισ., για να μειωθεί το έλλειμμα μόλις 6,1 δισ, ενώ για το 2011 λαμβάνονται μέτρα συνολικού ύψους 21 δισ. ευρώ (ο Προϋπολογισμός προέβλεπε μέτρα ύψους 14,3 δισ. ευρώ), προκειμένου να μειωθεί κατά 7 δισ. ευρώ. Αυτά θεωρητικά, γιατί στο δμηνο το έλλειμμα έχει αυξηθεί 22% έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2010. Ενώ ο στόχος ήταν να μειωθεί.
Η κυβέρνηση συνεχίζει την αδιέξοδη πολιτική των έκτακτων εισφορών , απόδειξη οικονομικής αναποτελεσματικότητας και αδυναμίας διοίκησης της χώρας.
Κύριε Μηταράκη, ως άνθρωπος της αγοράς, που έχει εργαστεί για χρόνια και στο εξωτερικό και πιθανώς έχετε μια διαφορετική αντίληψη για την πολιτική με την έννοια που επικρατεί στην Ελλάδα, συναίνεση θα βλέπατε στα θέματα της οικονομίας; Μπορούμε να βγούμε από την κρίση αν δεν υπάρχει ένα κοινό μέτωπο;
Το κρίσιμο είναι να βρεθούν λύσεις. Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει τις λύσεις. Δεν θα βγούμε από την κρίση αν συναινέσουμε στο λάθος.
Δύο είναι οι προϋποθέσεις για να χτιστεί η συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων, η ειλικρίνεια και ο κοινός τόπος. Στα θέματα οικονομίας εκλείπουν και τα δύο. Ο κ. Παπανδρέου υπέγραψε το Μνημόνιο χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Όταν συνειδητοποίησε ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν, θυμήθηκε τη συναίνεση. Η επιδίωξη της κυβέρνησης είναι η αναζήτηση άλλοθι ή συνενόχων. Δηλαδή, για να πιάσει τους φοροφυγάδες και να μαζέψει έσοδα χρειάζεται συναίνεση Σε ποιο επίπεδο θα συνεννοηθούμε στην υπερφορολόγηση, στο αλαλούμ με τον ΦΠΑ ή στο θέμα των εγγυήσεων Πρώτα όμως θα πρέπει να συνεννοηθούν οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης. Εμείς δείξαμε ότι δεν κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση και στην περίπτωση της Παιδείας συμφωνήσαμε στις αλλαγές. Η Ν.Δ. στηρίζει όσα μέτρα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν κάνουμε αντιπολίτευση όπως αυτή που έκανε το ΠΑΣΟΚ. Το κοινό μέτωπο είναι αναγκαία προϋπόθεση για να βγούμε από την κρίση. Κοινό μέτωπο, όμως, με την κοινωνία για το συμφέρον της χώρας.
Τελικά, αποφασίσατε να είστε υποψήφιος στην Α’ Αθηνών…
Ναι. θέλω να είμαι υποψήφιος. Θέλω να είμαι στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας ανόρθωσης της χώρας.
Μιλάτε για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Πόσο εφικτό είναι πλέον κάτι τέτοιο, και να σας θυμίσω πως μόλις η κυβέρνηση πήγε να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση η Τρόικα σηκώθηκε και έφυγε…
Ακόμα και σήμερα δεν καταλάβαμε τι ακριβώς επαναδιαπραγματεύθηκε ο κ Βενιζέλος. Νέους φόρους και νέα μέτρα Ο κ. Βενιζέλος προσπάθησε να αλλάξει τους στόχους, διότι δεν μπορεί να τους πετύχει. Ενώ αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για να πετύχει το στόχο. Χρειαζόμαστε ένα άλλο μίγμα πολιτικής.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης, είναι η έλλειψη αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης. Η κυβέρνηση από την αρχή έδειξε αδυναμία στο να διαχειριστεί την κρίση. Με επικοινωνιακούς ελιγμούς κάθε φορά η κυβέρνηση πανηγύριζε τη σωτηρία της χώρας για να καταλήγουμε σε νέα μέτρα Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, με αποτέλεσμα οι δανειστές και οι αγορές να βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό επί δικαίους και αδίκους. Δεν έχει το πολιτικό κεφάλαιο να προχωρήσει στις αλλαγές που χρειάζεται η χώρα.
Σας ανησυχεί το ενδεχόμενο κοινωνικών αντιδράσεων;
Βλέπουμε την κοινωνία να φτάνει στα όριά της. Οι πολιτικές ακραίας λιτότητας προκαλούν αναπόφευκτα κοινωνικές αντιδράσεις. Καταλαβαίνω την αγωνία όλων των κοινωνικών ομάδων. Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν μπορούμε να πετύχουμε ανόρθωση της χώρας αν διασπάσουμε την κοινωνική συνοχή. Όμως να τονίσω ότι είναι καταδικαστέες οι όποιες ακραίες αντιδράσεις, θέλω να πιστεύω ότι δεν θα έχουμε τέτοια φαινόμενα.
(από politis, politicanea)