.png)
Σχετικά με την απογραφή που διενεργήθηκε από το νέο διευρυμένο Δήμο Αγρινίου στα πλαίσια του ν. 3852/2010 (Πρόγραμμα «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ») το αναφερόμενο στην με αριθμό 41/2011 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Αγρινίου ποσό των 878.274,99 € ως υποχρεώσεις του Δήμου Θεστιέων προς τρίτους ουσιαστικά δεν υφίσταται ΔΙΟΤΙ : α) Στην ίδια ως άνω απόφαση βεβαιώνεται ότι η απερχόμενη Δημοτική Αρχή άφησε στο ταμείο του Δήμου Θεστιέων στις 31/12/2010 το ποσό των 323.468,79 € (χρηματικά διαθέσιμα) και επίσης βεβαιώνεται ότι οι απαιτήσεις του Δήμου Θεστιέων από τρίτους ανέρχονται στο...
ποσό των 395.301,18 €, τις οποίες μπορεί να διεκδικήσει και να εισπράξει η νέα Δημοτική Αρχή του Δήμου Αγρινίου.
ποσό των 395.301,18 €, τις οποίες μπορεί να διεκδικήσει και να εισπράξει η νέα Δημοτική Αρχή του Δήμου Αγρινίου.
β) Η Πολιτεία (ΥΠ.ΕΣ.Α.Η.Δ.) το έτος 2010 δεν απέδωσε στο Δήμο Θεστιέων ως όφειλε θεσμοθετημένους πόρους ποσού 528.894,63 €, όπως προκύπτει από σχετικό έγγραφο της Διοικητικής και Οικονομικής Υπηρεσίας, και ως εκ τούτου δεν είναι ορθό κάποιος να βαφτίζει τις οφειλές της κεντρικής διοίκησης προς τους Δήμους χρέος των Δήμων.
Συνεπώς δεν υπάρχει χρέος του Δήμου Θεστιέων αλλά χρέος του κράτους προς το Δήμο το οποίο οφείλει η νέα Δημοτική Αρχή να διεκδικήσει με κάθε τρόπο.
Τέλος διευκρινίζεται ότι με το δάνειο το οποίο λάβαμε από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων νόμιμα, καθ’ υπόδειξη και προτροπή της Τ.Ε.Δ.Κ. Αιτ/νιας, εξοφλήσαμε το υφιστάμενο χρέος που παραλάβαμε από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή ποσού 627.167,96 €, ο Δήμος Θεστιέων απέκτησε δώδεκα (12) ακίνητα αξίας 719.759,03 € και υλοποιήσαμε ένα πολύ σημαντικό, πολύπλευρο και δημιουργικό γνωστό σε όλους έργο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΩΤΗΣ
τ. Δήμαρχος Θεστιέων
6 σχόλια:
καλώς το παιδί!!!
καιρό είχες να φανείς.
Ωραία φωτό με το κρεμαστό πόδι.
Πάρε και αυτό για μην ξεχνιόμαστε.
...Σκύψε να ιδείς τη ρίζα σου στης θάλασσας τα βύθη,
τα θέμελά σου τα 'φαγα, σ' έκαμα κουφολίθι.
Μέριασε, βράχε, να διαβώ! Του δούλου το ποδάρι
θα σε πατήσει στο λαιμό...Εξύπνησα λιοντάρι...»
φιλάκια
....Ὁ βράχος ἐβουβάθηκε. Τὸ κῦμα στὴν ὁρμή του
ἐκαταπόντησε μεμιᾶς τὸ κούφιο τὸ κορμί του.
Χάνεται μὲς τὴν ἄβυσσο, τρίβεται, σβήεται, λιώνει
σὰ νἆταν ἀπὸ χιόνι.
Ἐπάνωθέ του ἐβόγγιζε γιὰ λίγο ἀγριεμένη
ἡ θάλασσα κι ἐκλείστηκε. Τώρα δὲν ἀπομένει
στὸν τόπο ποὖταν τὸ στοιχειό, κανεὶς παρὰ τὸ κῦμα,
ποὺ παίζει γαλανόλευκο ἐπάνω ἀπὸ τὸ μνῆμα.-
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ
Απολείπειν ο Θεός ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακούσθει
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -
την τύχη σου που ενδίδει πιά, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα τΟ, τΟ ΑΓΡΙΝΙΟ που χάνεις.
Η πόλις
Είπες· «Θα πάγω σ' άλλη γη, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη απ' αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ' είν' η καρδιά μου -σαν νεκρός- θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»
Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες.
«Βράχε, με λένε Εκδίκηση. Μ' επότισεν ο χρόνος
χολή και καταφρόνεση. Μ' ανάθρεψεν ο πόνος.
Ήμουνα δάκρυ μια φορά και τώρα κοίταξέ με,
έγινα θάλασσα πλατιά, πέσε, προσκύνησέ με.
Εδώ μέσα στα σπλάχνα μου, βλέπεις, δεν έχω φύκη,
σέρνω ένα σύγνεφο ψυχές, ερμιά και καταδίκη,
ξύπνησε τώρα, σε ζητούν του άδη μου τ' αχνάρια...
Afiste na parei anasa to paidi.
exei dromo mprosta toy akoma mexri tis epomenes ekloges poy tha ginoyn.
Δημοσίευση σχολίου