Πόσο αναγκαία είναι η σύσφιγξη των αμυντικών δεσμών μας με το Ισραήλ;

Το Ισραήλ αποτελεί το μόνο δυτικού προσανατολισμού κράτος στην Ανατολική Μεσόγειο, τη μόνη αστική δημοκρατία και τον μόνο αξιόπιστο δυνητικό γεωπολιτικό σύμμαχο του ελληνικού κράτους, καθώς η Τουρκία επιδιώκει να καταστεί ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου και επιχειρεί προσέγγιση με το αναθεωρητικό Ιράν και τη Συρία.

Το ελληνικό κράτος οφείλει να διερευνήσει τις δυνατότητες επίτασης των δεσμών με το κράτος του Ισραήλ, το οποίο διαθέτει ιδιαίτερη τεχνογνωσία σε...

θέματα ανάλυσης πληροφοριών, κρατικής ασφάλειας, διεθνούς διπλωματίας, ακόμη και πυρηνικής τεχνογνωσίας.

Αν η Ελλάδα δεν θέλει να μεταβληθεί σε επαρχία της αναγεννώμενης ισλαμικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ας επανεξετάσει δραστικότερα τόσο την ιδεοληπτική αναπαράσταση των ισραηλινο-αραβικών σχέσεων όσο και την προοπτική μίας σύσφιγξης των γεωπολιτικών δεσμών Ελλάδος-Κύπρου και Ισραήλ έναντι του τουρκικού επεκτατισμού.

(Ιωάννης Κωτούλας, ιστορικός)

Μια επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην Αθήνα μπορεί να σημαίνει από ελάχιστα μέχρι σοβαρές εξελίξεις στις Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις από το 1974 και μετά.

Το γεγονός ότι η επίσκεψη αυτή αρχίζει χωρίς τυμπανοκρουσίες και φαμφάρες εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης είναι ένα πρώτο θετικό βήμα.

Οι Ισραηλινοί είναι αλήθεια ότι έπαιξαν ένα αισχρό και ανθελληνικό ρόλο τον Νοέμβριο του 1973 και στα γεγονότα της Κύπρου, που κατέληξαν στην Κατοχή μεγάλου τμήματος της Μεγαλονήσου από τον Αττίλα των Τούρκων Νεο-Οθωμανών.

Τα τραγικά αυτά, για την ολότητα των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, άργησαν να γίνουν κατανοητά από το Ισραήλ, που όλα αυτά τα χρόνια ακολουθώντας πιστά τα ραπόρτα και τις εισηγήσεις της Μοσάντ προσπάθησε να συνεργαστεί με την Νέα Τάξη του ΝεοΟθωμανισμού στην Τουρκία, επιτυγχάνοντας στην ουσία την απομόνωσή του, βγάζοντας όπως λέει ο λαός μας μόνο του τα μάτια του.

Οι Έλληνες όλο αυτό το διάστημα, με κάποια πικρία, δεν έπαψαν να εκτιμούν τους Ισραηλινούς που τόσο βαριά δοκιμάστηκαν σαν λαός στην αντίστασή τους ενάντια στον Ναζισμό.

Πάντα έλπιζαν σε μια μεγαλύτερη συνεργασία με αυτούς για να εδραιωθεί η Ειρήνη στην πολύπαθη περιοχή μας. Τώρα τελευταία και μετά την φανερή πλεόν επίθεση ρεβανσισμού που εξαπολύει το Νεο-Οθμανικό καθεστώς της Τουρκίας, ακόμη και η Μοσάντ αντιλλάμβάνεται τις καταστρεπτικές επιπτώσεις που θα έχει για Ισραήλ- Κύπρο – Ελλάδα- Αίγυπτο- Σαουδική Αραβία- Λιβύη κλπ.΄μια επικράτηση του Συστήματος Ερνογάν-Νταβούτογλου στην ευρύτερη περιοχή.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσεια μια επικοδομητική επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην Χώρα μας μπορεί να στεφθεί από επιτυχία σε πολλούς τομείς.

Αρκεί βεβαίως η Ελλάδα να έχει προετοιμαστεί σοβαρά και να παίξει με ισότιμους όρους το παιγνίδι που μόλις αρχίζει.

Δεν φθάνουν μόνο οι κοινές αεροναυτικές ασκήσεις των δύο κρατών που έπρεπε ήδη να έχουν αρχίσει 2 χρόνια πριν, όταν οι ιμπεριαλιστικές κινήσεις της Άγκυρας είχαν ήδη εκδηλωθεί στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και σε οικονομικές , τουριστικές, ναυτηλιακές κ.α. συνεργασίες, ώστε τα δύο ΕΘΝΗ να κερδίσουν αμοιβαία την εμπιστοσύνη, που τόσο επιμελώς έσπευδαν κατά καιρούς να δηλητηριάζουν οι ”χαφιέδες” του Νεο-Οθωμανισμού σε Αθήνα και Τελ Αβιβ.

(από realpolitics)