Εβραίως γνωστοί

Γράφει η tsaousa

Η ζωή και κυρίως η δουλειά μας, είναι πολύ σκληρές κάποιες φορές.

Κάποτε βρέθηκα σε επαγγελματικό ανταγωνισμό με μια Εβραία.

Ήρθε η ώρα να τη δώσω...

Περνούσαμε και οι δυο μαζί -το ας το πω- τεστ δεξιοτήτων, και ο μάστερ θα... αποφάσιζε με ποια θα συνεργαστεί μέσα σε διάστημα 2 εβδομάδων.
Όλες αυτές τις ημέρες βρισκόμαστε σε καθημερινή επαφή μαζί του, για τα τεστ.

Και εγώ και εκείνη δουλεύαμε σκληρά και πηγαίναμε άψογα προετοιμασμένες

Η -ας την πούμε- Σάρα όμως, δούλευε ακόμη πιο σκληρά, αφού καθημερινά κουβαλούσε στον μάστερ ταπεράκια με φαγητό.
Ελληνικό, Εβραϊκό, Κινέζικο, Κογκολέζικο, ό,τι μαλακία σκεφτόταν του την έφτιαχνε.Ηλίθιος δεν ήταν ο άλλος, ερχόταν νηστικός και τη έκανε ταράτσα.
Μέχρι σόδα της ζητούσε μετά.

Όταν ήρθε η ώρα να διαλέξει μια από τις δυο, ο μάστερ τρώγοντας την τελευταία μπουκιά από το γιουβέτσι της, επέλεξε εμένα.Της πουτάνας έγινε.
Κι ας ήταν Σάββατο.

Κοκκίνισε η Σάρα σαν τη σάλτσα απ' το ωραίο της γιουβέτσι.
Ούρλιαξε μετά, σαν το μοσχαράκι που έσφαξαν και το ΄κανε γιουβέτσι.
Ώσπου κατέρρευσε σε καμιά ώρα, σαν να 'φαγε μονάχη της όλο το γιουβέτσι.

Έπεσε ξερή στην πολυθρόνα και ανέπνεε σαν απορροφητήρας, κοιτώντας αν τη βλέπουμε.

Τη λυπήθηκαν και τα παράθυρα.

Έτσι, πήραμε μισή-μισή τη δουλειά.
Την άλλη μέρα κομμένα τα ταπεράκια, κομμένα όλα.
Ούτε τσίχλα δεν του ‘δινε του μαλάκα.

Και σκέφτομαι τώρα, ότι τα μισά λεφτά που μου πήρε από τη δουλειά, έχουν γίνει σφαίρες κατά των Παλαιστινίων και ίσως κατά των χθεσινών ακτιβιστών.Που σφαίρες να πιάνουν οι Σάρες, και γιουβέτσι να γίνονται.Γιατί μη νομίζετε.
Οι Σάρες όπου και να ζουν, το μυαλό τους στην πατρίδα το έχουν.

Μην ακούσω κανένα να πει "άλλο Εβραίος, άλλο Ισραηλινός" γιατί θα του ζητήσω εξηγήσεις: δηλαδή αν το Ισραήλ δεν το αγαπάει ο Εβραίος, ποιος το αγαπάει;

Ο Καταλανός, ή ο Καλαματιανός;

Θα πείτε τώρα, υπάρχουν Καταλανοί Εβραίοι, Έλληνες Εβραίοι.

Σωστό.

Άλλη η γεωγραφία της καρδιάς όμως, και άλλη η γεωγραφία του μαιευτηρίου που γεννήθηκες.

Και τέλος πάντων, προσωπικά δεν έχω γνωρίσει Εβραίο που να μην υποστηρίζει το Ισραήλ.

Θα κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας τώρα;

"Ατυχές περιστατικό" χαρακτήρισε ο γνωστός κ. Κοέν τη δολοφονία των 19 ανθρώπων.

Και όχι μόνο αυτός...

Το μυαλό τους στην πατρίδα λοιπόν, που ξεχειλώνει διαρκώς σαν τον κώλο πενηντάχρονης μοδίστρας, από την πολύ καρέκλα.

Κάποιοι αγοράζουν εκεί κάτω σπίτια, φερ φορζέ, στέισον βάγκον και τα αφήνουν να υπάρχουν για όταν πάνε.
Αλλά δεν πάνε. Γιατί νιώθουν και Έλληνες.

Αν τους πεις όμως ότι βουτάνε το ψωμί τους στο αίμα των Παλαιστινίων χρόνια τώρα, ξεχνούν πως νιώθουν και Έλληνες.

Ξαφνικά μεγαλώνει η μύτη των γυναικών, μακραίνει το γένι των αντρών, κι αρχίζουν το «Ναγκίλα χάβα- ο Θεός φτιάχνει τον άντρα, το γιαπί, το πολυβόλο, το Ισραήλ».

Έχουν πάντα τον Θεό με το μέρος τους, αυτό δεν το διαπραγματεύονται
Ε, κι αν δεν διαπραγματεύονται κάτι τέτοιο, σιγά μην το κάνουν για οτιδήποτε άλλο.-Μιλάτε Γαλλικά;
-Όχι, δεν ήθελε ο Θεός να μάθω.

Τους έκατσε και το Ολοκαύτωμα να΄ χουν να κλαίγονται όπως η άλλη με τα ταπεράκια, άντε πιάστους."Μπορείς να μη μου παίρνεις τη θέση στο πάρκινγκ;" λες στον Εβραίο.
"Καλά, ούτε το Ολοκαύτωμα δεν σέβεσαι;" σου απαντάει αυτός.

Πάνω σ΄ αυτό πάτησαν κι έφτιαξαν τα Κιμπούτς το ’49.

Και φερφορζέ στο φερφορζέ, στέισον βάγκον στο στέισον βάγκον, στήσανε το Ισραήλ μια χαρά.
Παν τα ταπεράκια, πάνε τα γιουβέτσια.
Την πήραν τη δουλειά με το έτσι θέλω.-Αγάπη μου συρρίκνωσα τους Παλαιστίνιους.
-Θα πιάσουν τίποτα;Ενοχλούνται βέβαια οι Σάρες και οι Μάρες που οι Παλαιστίνιοι τους πετούν ενίοτε κάνα ταψί.

Έστω, με τον μάγειρα μαζί, έστω και με τον φούρνο.

-Μας άρχισαν στις ταψιές οι Παλαιστίνιοι.

-Κάτσε να πάρω τηλέφωνο τον Θεό.

Και τηλεφωνούν σπίτι τους.

Μη με παρεξηγήσετε.

Δεν έχω πρόβλημα με τους Εβραίους.

Ούτε καν με τους Ισραηλινούς.

Κατά βάθος είναι καλοί άνθρωποι.
Ειδικά με τους Παλαιστίνιους.
Ελπίζω ο Θεός να το προσμετρήσει στα θετικά μου αυτό που λέω, γιατί όπως ξέρουμε ο Θεός είναι Εβραίος, άρα φίλος του Ισραήλ, κι ας ζει έτη φωτός μακριά.

ΥΓ.

Το κείμενο αυτό ελαφρώς παραλλαγμένο το ανέβασα πέρσι με την επίθεση στη Γάζα.

Θα το ανεβάζω κάθε φορά που ο Θεός δίνει την άδεια στους Ισραηλινούς να καθαρίζουν κόσμο μέχρι να κατακυριεύσουν τη γη.

ΥΓ. 2
Όσοι διαβάζουν αυτό το ιστολόγιο καταλαβαίνουν ότι το πρόβλημα μου δεν είναι φυλετικό, αλλά πολιτισμικό.
'Οσο τα χώνω στους ΙσραηλινοΕβραίους τα χώνω και στους Ελληνάρες.

(από itsaousa)