ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΝΟΝ....

Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε σας το φαινόμενο αυτό*

η περίοδος των εορτών μου προξενεί βαθύ κενό*

    ευχαρίστηση ανάμεικτη με νοσταλγία*

μια  πάλη ανάμεσα στην πάνδημη χαρά, στην  γκλαμουριά

 και στη δική μου αισιόδοξη απαισιοδοξία*

Να! θεριεύουν μέσα μου οι αναμνήσεις από τα παλιά*

κι’ ορμάνε τα σωθικά μου έτοιμες να καταφάνε*

των περασμένων  χρόνων τη θύμηση αναζητάνε*

    την πύλη του χώρο-χρόνου δρασκελάνε, σαν  θεριά*

Κι’ ύστερα ο εαυτός μου αναρωτιέται:

«Εγώ τα έζησα όλα αυτά;»*

«Ή μήπως κάποιος άλλος που πέρασε βιαστικός και πίσω δεν γυρνά;»*

Κοιτάζω το πρόσωπό μου στον...
καθρέφτη. Πω, πω πως έγινα! *

και τότε ένα  πικρό δάκρυ από την ψυχή κυλά*

Το άρμα του χωρο-χρόνου με  φέρνει  μακριά, *

στον Πόλεμο , σε χρόνια πέτρινα,  φοβερά*

στην πείνα, την ορφάνια και στην προσφυγιά*

πως ανέστησε η δόλια μάνα στην Κατοχή πέντε ορφανά;*

Μετά  πάμε στην Απελευθέρωση, όλα τότε  ήσαν χαρούμενα  φωτεινά, η Ελλάς χαμογελά!!*

δεν προλάβαμε να πούμε Καλημέρα Ειρήνη, νάσου ξεπροβάλλουν τα Δεκεμβριανά; *

 λάθη το Κόμμα , δολοπλοκίες ο Τσότσιλ,   φίδια   Σιωνιστικά*

 σωρός ερειπίων η Αθήνα, σφαγή αιματοχυσία, Αγγλοκρατία τρομοκρατία, ο Έλληνας  στον Εμφύλιο, ζήτω η Αμερικανοκρατία, και πάλι στη σκλαβιά*

Στοιχειό το  Κυπριακό, γλιστράμε στα  Ιουλιανά,

λάθη απανωτά, μετά Απριλιανά , Επταετία ,*

εκεί αλλάζουμε αμαξοστοιχία, πάμε με Δικτατορία *

 λειωμένη στις ερπύστριες των τανκς η Δημοκρατία*

μαύρα ανεξίτηλα τα έργα από του Πολυτεχνείου τη γενιά,

έστρωσε χαλί  στην Κυπριακή Τραγωδία και  στη Χρεοκοπία,

η ατυχη γενιά*

Ξυπνώ από τον εφιάλτη της Χρεοκοπίας, της  Κατοχής και της απωλείας της Εθνικής Κυριαρχίας*

μας έπεσε στην κεφαλή όσπερ κεραυνός εν αιθρία*

   ο καρκίνος με το δρεπάνι βγήκε παγανιά

και  στη δική μου αφεντιά,*

όλα μαζί  να μας κατασπαράξουν ήρθαν τα θεριά.*

Ακατάπαυστα η σκέψη  μου τριγυρνά

στον Γ.Α.Π τον τρισκατάρατο*

αυτός μας έφερε τη χρεοκοπία την επάρατο*

αρχισυνωμότης ή αρχιβλάξ δεν έχει και τόση σημασία

έγινε δημιουργός της πιο μεγάλης τραγωδίας*

που γνώρισε εν ειρήνη η Ελλάς . Ναι.. του πρέπει η εσχάτη τιμωρία, ο θάνατος*

Όμως , ένσταση δεν έχω ουδεμία και πάντα ευχαριστώ το Δία, *

 έζησα επί μακρόν με αυτάρκεια και αυτονομία*

έβγαλα παιδιά , εγγόνια και ακόμη με τρέφει η δημιουργία*

σήμερα γιόρτασα του γάμου μας τα 50χρονα με τη συμβία,

     αυτά είναι η πραγματική ευτυχία*

Με το θάνατο  ανθρωπάκο οριστικά πεθαίνεις*

είναι παράλογο ανάσταση εκ νεκρών ν’ αναμένεις*

δεν έχει νόημα από υπαρξιακή αγωνία να υποφέρεις*

μόνον η υλο-ενέργεια μας στο διηνεκές αιώνια  μένει,

άπειρες στο Σύμπαν εναλλαγές και μεταμορφώσεις αυτή προσμένει*

Ο χρόνος φέρνει χρόνια , φέρνει και ψέματα αιώνια*

μην πιστέψεις   εποχιακές ευχές και θρησκευτικές γιορτές*

χτύπα κάθε εξουσία , πολιτικούς και  πολυεθνικές, γιατί όλοι τους σε βάρος του λαού κάνουν αρπαχτές*

  ψέματα με το τσουβάλι και με τα ΜΜΕ λένε  και υπερβολές*

Αν έπιαναν οι ευχές θα ζούσαμε χίλιες ζωές *

η Γη μας θα γέμιζε γέρικα σώματα και αρρωστημένες ψυχές*

 στα νοσοκομεία και στις κλινικές θα ήταν ξαπλωμένα,

 οι πόλεις με λύματα βρώμικα λιμνασμένα*

   για λίγη ενέργεια θα σκοτώνονταν, λιμασμένα για τροφές*

Όμως θα μπω στον πειρασμό να στείλω  θερμές ευχές*

μόνον σωματική, ψυχική και πνευματική  Υγεία και  Αρμονία*

δεν θα σας πω χρόνια πολλά και υπερβολές*

 Χρόνια χαρούμενα και δημιουργικά

 ως την τελευταία σας πνοή με αυτάρκεια και αυτονομία *

Ευτυχείτε!!   οπαδοί της πατρώας θρησκείας, χριστιανοί

και αγνωστικιστές *

*Αμφικτύων

31/12/2011,

*Αμφικτύων είναι ο υποστράτηγος ε.α  Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης, Συγγραφεύς, 

μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://amphiktyon.org/
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://amphiktyon-poet.com