«Το δάφνινο στεφάνι έχει μετατραπεί σε πόλεμο»

Η Κατερίνα Θάνου σπάει τη σιωπή της και μιλάει για όλους και για όλα στην «Κ».

Συνέντευξη στη Σπυριδουλα Σπανεα

Η κόλαση από τον παράδεισο απέχει στον αθλητισμό, όπως και στη ζωή, ελάχιστα. Η Κατερίνα Θάνου το γνωρίζει πολύ καλά. Η, στην αυγή του 2000, γυναίκα-είδωλο μετατράπηκε εν μια νυκτί σε έκπτωτο άγγελο. Ενεπλάκη σε μια ιστορία γεμάτη ψίθυρους και συνωμοσίες. Σε ένα σίριαλ που η πρώτη σκηνή παίχτηκε στις 12 Αυγούστου 2004, και κράτησε επτά χρόνια, μέχρι την...
αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου. Η Ολυμπιονίκης χαρακτηρίζει τους Αγώνες του 2004 ως «μία κουκκίδα» σε μια καριέρα γεμάτη διακρίσεις. Θεωρεί ότι η απόφαση αποτελεί δικαίωση και δεν θέλει να αναφέρεται στο θέμα.

– Τι συνέβη το απόγευμα, που συντάραξε τους Ολυμπιακούς;

– Εχω μιλήσει πολύ γι’ αυτά. Αποφάνθηκε και το δικαστήριο και τελείωσε το θέμα.

– Μετά από αυτά, ποιες είναι οι σχέσεις σου με τον Τζέκο και τον Κεντέρη; Παραμένετε ομάδα ή ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του;

– Δεν είμαστε ομάδα γιατί δεν αγωνιζόμαστε πλέον. Κρατάμε μία επαφή.

– Αν άρχιζες σήμερα, θα έκανες πάλι πρωταθλητισμό, παρά την περιπέτεια που πέρασες;

– Εάν γνώριζα από πριν τις στενοχώριες του 2004, δεν θ’ άλλαζα πορεία. Πήρα πολλά από τον αθλητισμό. Το 2004 είναι μια μικρή κουκκίδα, που γυρνώντας πίσω δεν τη βλέπω. Οταν μου την αναφέρουν, τη θυμάμαι. Δεν το έχω ξεχάσει, το έχω προσπεράσει. Το άφησα στην ημερομηνία που έγινε και προχώρησα τη ζωή μου. Κατέβηκα πάλι στους στίβους και αγωνίστηκα.

– Η δικαίωση ήρθε από το δικαστήριο. Στη συνείδηση του κόσμου δικαιώθηκες;

– Τα μηνύματα που λαμβάνω είναι θετικά. Αν εξαιρέσεις τις πρώτες ημέρες, όταν ο κόσμος άκουγε διάφορα και ήταν μπερδεμένος και επιφυλακτικός. Τώρα μου λένε, «αυτό που ήθελαν το πέτυχαν. Μας στέρησαν δύο μετάλλια».

– Ο κόσμος θεωρεί ότι ο πόλεμος κατά του ντόπινγκ είναι πόλεμος εταιρειών; Ισχύει;

– Ο πρωταθλητισμός έχει ξεφύγει από το δάφνινο στεφάνι. Αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο ποια χώρα θα διοργανώσει Ολυμπιακούς. Τα ποσά που δαπανώνται είναι υπέρογκα. Αυτό το οικοδόμημα δεν στηρίζεται στο δάφνινο στεφάνι. Υπάρχει πόλεμος εταιρειών, με τις χορηγίες, τους σπόνσορες κ.λπ.

– Πιστεύεις πως ο χώρος του παγκόσμιου αθλητισμού είναι «καθαρός» ή υπάρχει ομερτά για να καλυφθούν συμφέροντα;

– Υπάρχει. Το βλέπουμε και στην πολιτική. Σίγουρα υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα στον αθλητισμό. Τα περισσότερα δεν βγαίνουν προς τα έξω. Πρώτα απ’ όλα ας δούμε πόσο μεγάλος αγώνας γίνεται από μία χώρα για να πάρει τους Ολυμπιακούς. Πόλεμος. Στη συνέχεια ακολουθούν εταιρείες, μάνατζερ και φτάνουμε στους αθλητές. Λογικό είναι ότι θα χτυπήσεις στους αθλητές καθώς Αγώνες δεν γίνονται χωρίς αυτούς.

– Πριν από λίγες ημέρες ο Βίκτορ Κόντε είπε ότι, στο Σίδνεϊ όλοι οι άνδρες που έτρεξαν στα 100 μ. ήταν ντοπαρισμένοι. Εχει πάρει τέτοια διάσταση η χρήση ουσιών;

– Γιατί βγήκε τώρα και το είπε; Ακούγονται πολλά για το ντόπινγκ και ο καθένας μπορεί να λέει μία αλήθεια και 10 ψέματα. Δεν ξέρεις ποιο να πιστέψεις.

– Με τις συναθλήτριές σου συζητούσατε αυτά τα θέματα; Είχες ακούσει πράγματα για άλλες αθλήτριες;

– Οταν είσαι μέσα στον χώρο σαφώς και ακούγονται πράγματα. Ο στίβος είναι από τα πιο ανταγωνιστικά αθλήματα. Πάντα ήμουν επιφυλακτική. Δεν ξέρεις για ποιο λόγο σου λέει κάποιος κάτι. Για να σου χαλάσει την ψυχολογία; Για την Τζόουνς π.χ., είχα ακούσει πολλά. Αποδείχθηκε ότι ήταν αλήθεια.

– Υπάρχει η άποψη ότι ντοπαρισμένος είναι όποιος πιάνεται. Ισχύει αυτή η άποψη; Το κλέψιμο είναι ο κανόνας ή η εξαίρεση;

– Δηλώνει κάποιος ότι είναι κλέφτης. Εάν δεν αποδειχθεί, τον βάζεις φυλακή; Είναι εύκολο να στιγματίσεις κάποιον. Ο,τι αποτελεί άπιαστο όνειρο για τους πολλούς προσπαθούν να το κηλιδώσουν. Εγώ το έχω βιώσει: ο Ελληνας προτιμάει να κατεβάσει τη σημαία παρά να τη χειροκροτήσει. Λυπάμαι που το λέω, γιατί είμαι Ελληνίδα.

– Εάν κάνεις ένα απολογισμό, πιστεύεις ότι αυτά που κέρδισες, τα κέρδισες με τον ιδρώτα σου;

– Εχω κουραστεί πάρα πολύ. Εδωσα στον πρωταθλητισμό τη μισή μου ζωή και όλη μου τη ψυχή. Εκανα ατελείωτες ώρες προπόνησης. Επί 12 χρόνια, κάθε μέρα, η προπόνηση ήταν 6-7 ώρες. Εφτασα το σώμα μου στα όριά του για να πάρω ένα μετάλλιο. Νιώθω δικαιωμένη και καλά με τον εαυτό μου. Δεν έχω μετανιώσει για όσα έχω κάνει. Εδωσα και πήρα πολλά από το στίβο.

«Πονάω γιατί μου στέρησαν μετάλλιο»

Πρωταγωνίστρια στο σίριαλ της ζωής της, σε ένα βιβλίο που ακόμα δεν έχει γραφτεί, η Κατερίνα Θάνου σήμερα υπηρετεί στην Πολεμική Αεροπορία και ζει τη ζωή της μακριά από τους στίβους. Θα ήθελε να εργαστεί ως προπονήτρια αλλά όχι αυτή την εποχή διότι θεωρεί ότι στον ελληνικό αθλητισμό επικρατεί ένα χάος και το μέλλον είναι αβέβαιο.

– Εάν η ζωή σου γινόταν βιβλίο, σε ποιες σελίδες θα σταματούσες; – Στο πρώτο μου χρυσό μετάλλιο το 1996, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Στοκχόλμης. Στο 2004, το 2008 και, φυσικά, στο Σίδνεϊ που με καθιέρωσε στο πάνελ των Ολυμπιονικών.

– Στο Σίδνεϊ ήρθες δεύτερη. Η παραδοχή της Τζόουνς για χρήση ουσιών σε φέρνει στην πρώτη θέση. Τι θα γίνει με το χρυσό μετάλλιο; Λέγεται ότι το πήρες και έχεις συμφωνήσει με τη ΔΟΕ να μην υπάρξει δημοσιότητα...

– Δεν μου το έχει δώσει. Αυθαίρετα πήραν απόφαση να μη μου το δώσουν. Στις καταστάσεις των μεταλλίων είμαι περασμένη ως χρυσή Ολυμπιονίκης αλλά το μετάλλιό μου είναι στα γραφεία της ΔΟΕ.

– Γιατί δεν σε άφησαν να αγωνιστείς το 2008;

– Αποτελεί τόσο απορία του κόσμου όσο και δική μου. Οπως αυθαίρετα δεν μου έδωσαν το μετάλλιο έτσι δεν με άφησαν να τρέξω και το 2008. Είχε περάσει η περίοδος διαθεσιμότητάς μου, γιατί τιμωρία δεν υπήρξε, και είχα διεκδικήσει κανονικά τη συμμετοχή. Αιτιολογία δεν υπάρχει, παρά μόνο η φράση «αυθαίρετες αποφάσεις». Θα μείνω με την απορία και το «γιατί».

– Πώς σχολιάζεις τη στάση των ανθρώπων της ΔΟΕ, το 2004, που έδειχναν τις διαπιστεύσεις σας σα να ήσασταν εγκληματίες;

– Εστησαν ένα σόου και έδειχναν τις διαπιστεύσεις μας μόνο και μόνο για να δείξουν την κυριαρχία της ΔΟΕ. Ηταν μία σαρκαστική κίνηση των ανθρώπων της με στόχο να υποτιμήσουν δύο Ολυμπιονίκες. Επραξαν όπως ήθελαν, εμείς ως χώρα τι κάναμε; Τίποτα. Πολλές φορές είμαστε υπεύθυνοι όχι μόνο γι’ αυτά που κάνουμε αλλά και γι’ αυτά που δεν έχουμε κάνει.

– Διακρίνω κάποια πικρία...

– Η πικρία που έχω είναι γιατί δεν αγωνίστηκα. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει για έναν αθλητή να προετοιμάζεται μία ολόκληρη τετραετία και να μην του δίνουν το δικαίωμα να δείξει τις δυνατότητές του. Ηταν αυθαίρετο το όχι. Πονάω γιατί στέρησαν από εμένα και τη χώρα, ακόμη, ένα χρυσό μετάλλιο.

(από kathimerini)